აჭარა ბობოქარ 1922-1924 წლებში

ანოტაცია

წინამდებარე სტატია იკვლევს ანტისაბჭოთა მოძრაობას აჭარაში 1922–1924 წლებში პერიოდს, რომელიც ხასიათდებოდა პოლიტიკური არასტაბილურობით, შეიარაღებული წინააღმდეგობით და რეგიონში საბჭოთა ხელისუფლების დამკვიდრების სირთულით. საქართველოს ცენტრალური სახელმწიფო ისტორიული არქივის საარქივო მასალებზე დაყრდნობით, კვლევა აანალიზებს ანტისაბჭოთა აქტივობის ძირითად ფორმებსა და გამოვლინებებს, მათ შორის მიწისქვეშა პოლიტიკური ორგანიზაციების საქმიანობას, შეიარაღებულ წინააღმდეგობის ჯგუფებს და ადგილობრივი ლიდერებისა და სოციალური ელიტების მონაწილეობას.
სტატიაში გაანალიზებულია წინააღმდეგობის გაგრძელება ბათუმში ძირითადი ანტისაბჭოთა ორგანიზაციების ლიკვიდაციის შემდეგ და გამოკვეთილია ოპოზიციური მოქმედებების გავრცელება როგორც აჭარის ქალაქებში, ისე სოფლისა და მთიან ზონებში. განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა ადგილობრივ წინააღმდეგობის ჯგუფებსა და დასავლეთ საქართველოში, განსაკუთრებით გურიაში, მოქმედ ანტისაბჭოთა მოძრაობებს შორის კავშირებს, აგრეთვე ყოფილი ელიტების როლს საბჭოთა ხელისუფლების წინააღმდეგ ოპოზიციის ორგანიზებაში.
კვლევა ასევე იკვლევს იმ მეთოდებს, რომელთა მეშვეობითაც საბჭოთა ხელისუფლება ცდილობდა ძალაუფლების კონსოლიდაციას აჭარაში, მათ შორის მასობრივ დაპატიმრებებს, დახვრეტებს, იძულებით გადასახლებებსა და მკაცრ უსაფრთხოების კონტროლს. კვლევა ასკვნის, რომ საბჭოთა ხელისუფლება აჭარაში დამყარდა მნიშვნელოვანი სირთულეების ფონზე და დიდწილად დაეყრდნო იძულებით ღონისძიებებს, მაშინ როდესაც მუდმივი წინააღმდეგობა ასახავდა ადგილობრივი მოსახლეობის ძლიერ მისწრაფებას პოლიტიკური დამოუკიდებლობისა და ეროვნული თვითგამორკვევისაკენ.