საკვანძო სიტყვები
ინფორმაციის სანდოობა
მედია-წიგნიერება
როგორ უნდა ციტირება
ანოტაცია
XXI საუკუნეში ხელოვნური ინტელექტის (AI) და სინთეტიკური მედიის (deepfake) ინტენსიურმა განვითარებამ საჯარო ინფორმაციის სანდოობის სისტემური კრიზისი გამოიწვია. ნაშრომი აანალიზებს ამ პრობლემის ტექნოლოგიურ, ეთიკურ და, უპირველეს ყოვლისა, სამართლებრივ განზომილებებს. განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა საქართველოს მოქმედ კანონმდებლობაში არსებულ ხარვეზებს Deepfake-ისა და ალგორითმული მანიპულაციის კონტროლის კუთხით. განხილულია ევროკავშირის Digital Services Act (DSA)-ის მოდელი, როგორც პლატფორმების პასუხისმგებლობის რეგულირების პოტენციური ჩარჩო. კვლევის შედეგად წარმოდგენილია ინტეგრირებული რეკომენდაციები, რომელიც მოიცავს სპეციალური კანონმდებლობის მიღებას, მედია-წიგნიერების გაძლიერებას და ტექნოლოგიური იდენტიფიცირების მექანიზმების ეროვნულ კონტექსტზე ადაპტაციას.
წყაროები
Castells, M. (2009). Communication Power. Oxford University Press.
Chesney, R., & Citron, D. (2019). Deep Fakes: A Looming Challenge for Privacy, Democracy, and National Security. California Law Review, 107(5), 1753-1823.
Council of the European Union. (2022). Regulation on a Single Market For Digital Services (Digital Services Act - DSA).
Graves, L. (2016). Deciding What’s True: The Rise of Political Fact-Checking in American Journalism. Columbia University Press.
Kshetri, N. (2017). Blockchain’s roles in strengthening cybersecurity and protecting privacy. Telecommunications Policy, 41(9-10), 875-889.
Shu, K., Sliva, A., Wang, S., Tang, J., & Liu, H. (2017). Fake News Detection on Social Media: A Data Mining Perspective. SIGKDD Explorations, 19(1), 22-36.
Sunstein, C. (2017). #Republic: Divided Democracy in the Age of Social Media. Princeton University Press.
Vosoughi, S., Roy, D., & Aral, S. (2018). The Spread of True and False News Online.